E-books

“၀”ျပည္ေသြးစည္ညီညြတ္ေရးပါတီ အလံ(ယခင္) (သုိ ့မဟုတ္) ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အလံ

Meng Vax                                  www.hongkiat.com

Capital                                                                 PangKham (now known as Pang Sang)

Spoken  Languages                                           Wa , Chinese

Government   Military junta

Commander in Chief of the UWSA             Bao Youxiang

Deputy Commander

 in Chief of the UWSA                                  Xiao Min lien, Zhao Zhongdang

Independence                                                from Burma

Independence declared                                17 April 1989

Time   zone                                                      MST ( UTC + 06:30)

Drives on the                                                    Right

Calling code                                                       95

 

 Special Region 2 of the Northern Shan State. The administrative capital is Pangkham. Pangkham is formerly known as PangHsang. The namw Wa derives from an ethnic group, who speaks a language in the Austroasiatic family of languages. Wa State has a population of an estimated 558,000. Wa State is an undefined area that encloses eastern Shan State.

Wa of Myanmar

The Wa are famous for their former headhunting and involvement in the opium trade. The Wa value their independence and tend to live at high altitudes, away from other tribes. Their name means “mountaineer,” indicating that from ancient times they have dwelled in the mountain areas along the border of China and Burma (Myanmar).

Population and Location

The majority of Wa live in Myanmar, where about 700,000 are found in the Wa autonomous region in the northeast. Wa State in Myanmar is made up of many different ethnic groups, of which Wa and Lahu are the major groups. There are also Bouyei and Han Chinese.

Wa State can be divided into two parts, North and South Wa. North Wa is in the northeast of Myanmar and is located near the China border. It has a population of around 700,000 people, who live in a large region of about 15,000 square miles. South Wa is located near the Myanmar and Thailand border. It is in a mountainous region called Doi Larng, which controls the major commercial flow of the Golden Triangle. The population here is around 60,000 people.

There are also 351,000 Wa in China, where they are known as Va. An estimated 10,000 Wa are also found in Thailand.

Culture

The Wa are known as the Bamboo Culture. They live in bamboo homes, eat bamboo shoots and rice (cooked in bamboo tubes) from bamboo bowls, while sitting on bamboo stools, before sleeping in their bamboo beds. Their homes are two stories, with people on the second floor, while the pigs and chickens take the first. Most homes have two hearths, one for cooking and one for making offerings to the spirits. The monogamous family is the basic unit of Va society. Family property is inherited by the youngest son, while daughters have been denied the right to inherit.

Silver jewelry is part of the Wa traditional costume. Women load themselves with silver headbands, earrings and necklaces, many strings of beads, rattan hoops around their waists and large silver bracelets on their wrists and arms.

Language

Wa is a Mon-Khmer language with three primary dialects. Many Wa speak Mandarin Chinese as a second language. Wa does not have its own written language. Therefore, the Wa in Myanmar and China have adopted written Chinese as their chief written language. Wa children are being educated in Chinese.

Livelihood

The Wa are an agricultural people. Even today, many practice slash-and-burn agriculture. They burn a patch in the mountain forest to plant rice, sweet potatoes and corn, then they move on when the soil’s fertility is exhausted. They supplement their diet through hunting and picking wild mountain vegetables and fruits. Opium has been and remains a major cash crop for the Wa. Until recently, the Wa were fighting the Myanmar government and neighbouring groups for Wa autonomy. This political struggle diminished normal agriculture and increased the appeal of a lucrative crop like opium.

Religion

The Wa religion is animistic. Frequent religious activities are held to obtain protection from the deities and ghosts. In the past, the Wa were worshippers of nature, believing that all mountains, rivers and natural phenomena had their deities, which will bring good or bad fortune to people. They believe that after death, a man’s spirit becomes a deity or a ghost. An enormous amount of time and money is spent on various superstitious observances, which is one reason why the Wa are still economically backward.

Until several decades ago, some Was still practised “Latou” or headhunting. Whereas their neighbors the Lahu used food sacrifices to placate the evil spirit world, the Wa sacrificed humans. But this barbarous act was gradually abolished with the influence of the more civilized neighboring ethnic minorities and their own conversion to Buddhism. About 800 years ago, some of the Was were introduced to Hinayana Buddhism. Later, as Mahayana Buddhism swept over the area, many Wa turned to this religion. Today, the Wa of Myanmar practice of mixture of animism and Buddhism. In recent years there has been an increasing interest in Christianity due to cross-border contact with Chinese missionaries.

Christianity

In the early 20th century Christianity spread among the Wa living at the Burma-Yunnan border area. The first Wa Christian in Lanchang was baptised in 1908 when some American Baptist missionaries came to preach the gospel along the Burmese-Yunnan border. The Wa language Bible was completed in 1938. New Testaments and hymnals in Wa have been printed inside China. Since 1985, there has been some mission work among the Wa at the Myanmar-Thai border area.

Pray for the Wa church as it struggles to come to terms with the modern world. The high rate of illiteracy, and the lack of theologically-trained pastors and evangelists are factors which may impede its spiritual growth.

arr jai

                                                                                                                                                        Email:            novicewa@gmail.com

                                                                                                                                                      Website:          http://www.uwsawa.wordpress.com

၀တိုင္းရင္းသားဖြံ႕ျဖိဳးမႈကြန္ယက္

ျမန္မာနုိင္ငံရွိ “ဝ” တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုတစ္စု၏ရင္ဖြင့္သံ
ယခုလတ္တေလာသန္း(၆၀)ေသာျမန္မာျပည္သူတုိ႔၏အက်ဳိးဆုိေသာစကားလုံးသည္ အစုိးရ တာဝန္ရွိသူမ်ား အျပင္စာနယ္ဇင္းမ်ား အျခားနယ္ပယ္အသီးသီးမွအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနွင့္ ထင္ရွားေသာ ပုဂိၢဳလ္အေတာ္မ်ားမ်ား တုိ႔တြင္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္တစုိက္မတ္မတ္ သုံးစြဲလာေသာစကားတစ္ခု ျဖစ္ေနပါသည္။ ထိုသန္း(၆၀) ဆုိေသာ ျမန္မာနုိင္ငံတစ္ဝွမ္းရွိလူဦးေရသည္ (၁၃၅)မ်ဳိးေသာ
တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေပ

ါင္းစုံ တုိ႕၏ အစု အဖြဲ႔ပင္ျဖစ္သည္ဟုလည္း လူတုိင္းကနားလည္ထားၾကပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ပထမနုိင္ငံသား ဒုတိယနုိင္ငံသား ဟူ၍ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအေပၚျမန္မာအစုိးရ၏ အဆင့္ခြဲျခားသတ္မွတ္မႈ သေဘာထားမ်ားကုိလည္းေတြ႔ျမင္ေနရသည့္
အတြက္လူဦးေရသန္း(၆၀)အတြင္း မွအကန္႔သတ္ခံလူမ်ဳိးမ်ား၏ အခြင့္အေရးဆိုသည္မွာ ေဝခြဲမရေဝဝါးစြာျဖစ္တည္လ်က္ရွိေနပါသည္။
၎ အကန္႔အသတ္ခံတုိင္းရင္းသားမ်ားစြာတုိ႔အနက္မွ လူမ်ဳိးစုတစ္စု
အား မီးေမာင္းထုိးတင္ျပခြင့္ ရွိမည္ဆိုပါလွ်င္ လူဦးေရတစ္သန္းနီးပါး
(၇သိန္းေက်ာ္ရွိ) “ဝ” တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား အေၾကာင္းအား
တင္ျပခ်င္ပါသည္။

ျမန္မာနုိင္ငံရွိတုိင္းရင္းသားျပည္သူအေတာ္မ်ားမ်ားတုိ႔သည္ “ဝ” လူမ်ဳိးတုိ႕၏ဓေလ့၊ထုံးစ၊ံလူေနမႈ၊ေနာက္ခံ သမုိင္းအားထဲထဲဝင္ဝင္ မသိရွိၾကေပ။ထုိ႔ေၾကာင့္အခ်ဳိ႕က “ဝ”လူမ်ဳိးမ်ားအားတရုတ္မ်ဳိးႏြယ္စုမွ ဆင္းသက္ လာေသာတရုတ္အႏြယ္မ်ားဟူ၍ပင္ထင္မွတ္ၾကပါသည္။ အခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္ရွမ္းမ်ိဳးႏြယ္အစု၀င္ ဟူ၍ ထင္မွား ၾကသည္။အမွန္မွာ “ဝ” လူမ်ဳိးမ်ားသည္ျမန္မာနုိင္ငံသုိ႔ အေစာဆုံးဝင္ေရာက္အေျခခ်ခဲ့ေသာ မြန္-ခမာ (Mon-Khmer) အုပ္စုတြင္ ပါဝင္ျပီး ျမန္မာနုိင္ငံ၏စစ္မွန္ေသာတုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။“ဝ” လူမ်ဳိးမ်ားသည္ျမန္မာနုိင္ငံ၏ျပည္မႏွင့္
ေဝးကြာေသာ အေရွ႔ေျမာက္ေဒသတြင္ ေနထုိင္ၾကပါသည္။ေျမနိမ့္ လြင္ျပင္ေဒသမ်ား၌ေနထုိင္ျခင္းကုိနွစ္သက္မႈမရွိျခင္းေၾကာင့္
ျမင့္မားေသာေတာင္တန္းေဒသမ်ားတြင္သာ ေနထုိင္ၾကပါသည္။
စည္းလုံးညီညြတ္စြာစုေပါင္းေနထုိင္လုပ္ကုိင္စားေသာက္ျခင္းသည္လည္း အျခားေသာတုိင္းရင္းသားမ်ားနွင့္ အထူးတလည္ျခားနားမႈမရွိဘဲ အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ျမန္မာနုိင္ငံ၏ျပည္မႏွင့္
ေဝးကြာေခါင္သီလြန္းျခင္း လမ္းပန္း ဆက္သြယ္မႈ ခက္ခဲျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ “ဝ” လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ပညာေရးစီးပြါးေရးလူမႈေရး စေသာ က႑အသီးသီး တုိ႔၌မ်ားစြာေနာက္က်က်န္ခဲ့ရပါသည္။ အဖက္ဖက္မွ ေနာက္က်က်န္ခဲ့ရသည့္ အက်ဳိးဆက္ေၾကာင ့္“ဝ” တုိင္းရင္းသားမ်ားသည္ ကုိယ္ပုိင္စာေပ ႏွင့္ဘာသာစကားရွိေနေသာ္လည္း ဖြံ႔ျဖိဳးတုိးတက္သင့္သေလာက္ မဖြ႔႔ံျဖဳိးမတုိးတက္ပဲအထီးက်န္နိမ့္ပါးစြာျဖင့္ ယခုတုိင္ ရွင္သန္ ေနထုိင္ေနၾကရပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ “ဝ” နယ္ေဒသသည္တရုတ္ျပည္နယ္စပ္နွင့္ နီးကပ္စြာ တည္ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ တရုတ္စာေပ တရုတ္ဘာသာ စကားမ်ား တစထက္တစလႊမ္းမိုးလာျပီး ကုိယ္ပုိင္စာေပဘာသာစကားမ်ားအသုံးျပဳမႈနည္းပါးလာကာ လူမ်ဳိးစု တစ္ခုလုံးအတြက္ မ်ားစြာ ထိခုိက္နစ္နာေနေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားအား ဝမ္းနည္းဖြယ္ျမင္ေတြ႔ေနၾကရပါသည္။ လက္ရွိ “ဝ” တုိင္းရင္းသားမ်ား အားေခါင္းေဆာင္မႈျပဳေနၾကေသာ“ဝ” တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား သည္ပင္လွ်င္ နုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအဖြဲ႔ဝင္မ်ားနွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးမႈ
ျပဳလုပ္ရာတြင္၎၊ အျခားအျခားေသာ NGOအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနွင့္ေတြ႔ဆုံရာတြင္၎၊“ဝ” ျပည္နယ္အခမ္းအနား အစီအစဥ္မ်ားက်င္းပရာတြင္၎၊ မိမိတုိ႔ကိုယ္ပုိင္စာေပ ဘာသာစကားမ်ား အား လ်စ္လွ်ဴရႈ၍ တရုတ္စာေပ၊စကား(interpreter တဆင့္ကုိသာ) အဓိကထားသုံးစြဲ ေျပာဆုိေနၾကသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔သုံးစြဲေျပာဆုိေနရျခင္းမွာ လူမ်ဳိးစုတစ္ခုလုံးအတြက္ တုိက္ရုိက္ နစ္နာ ေစသည့္ အျခင္းအရာျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း ထုိေခါင္းေဆာင္မ်ားက
သတိမူမိဟန္မရွိေပ။“ဝ” ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတုိင္း(“ဝ” ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္) နယ္ေျမေဒသသုိ့ေရာက္ရွိလွ်င္ထုိေဒသသည္ ျမန္မာနုိင္ငံနွင့္ လားလားမွ် သက္ဆုိင္ျခင္းမရွိပဲ သီးျခားတရုတ္ျပည္နယ္ငယ္ထဲေရာက္ရွိသြားသကဲ့သို႔ ခံစားရပါသည္။စင္စစ္အားျဖင့္ “ဝ” တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုနွင့္“ဝ” ျပည္နယ္သည္ ကုိလုိနီေခတ္မတုိင္မီ နွင့္ကိုလုိနီေခတ္ကတည္းကပင္ ကုိယ္ပုိင္စကား ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔ျဖင့္ ျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ၾကီးအတြင္း၌ ဝင့္ဝင့္ၾကြားၾကြား ရပ္တည္ခဲ့ၾကပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ့ျဖစ္တည္ေနထုိင္မႈတုိ႔သည္လည္း သမိုင္းစာမ်က္နွာထက္၌ ယေန႕တုိင္မေပ်ာက္မပ်က္ေနရာယူဆဲ ပင္ျဖစ္သည္။
ကိုလိုနီေခတ္ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႕နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္မ်ားက်ဴးေက်ာ္
၀င္ေရာက္လာေသာအခါထိုနယ္ခ်ဲ႕မ်ားအား“ဝ” တိုင္းရင္းသားတို႕သည္ စည္လံုးညီညြတ္စြာျဖင့္ စုေပါင္းကာကြယ္တြန္းလွန္ခဲ့ပါသည္။ထို
“ဝ” တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုၾကီးအားဦးေဆာင္ခဲ့ၾကေသာ “ဝ” အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားျဖစ္သည့္ေစာမဟာ နွင့္ေနာ္ခမ္းဦးတုိ႔မွလည္းျမန္မာ့သမုိင္းတြင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္၍မရေသာ
“ဝ” ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားအျဖစ္ ထင္ရွားစြာမွတ္ေက်ာက္တင္ နုိင္ခဲ့ပါသည္။ျမန္မာနုိင္ငံ၏လြတ္လပ္ေရး ကိုျပည္မ-ေတာင္တန္းေဒသ
ခြဲျခားမႈမရွိပဲ အတူတကြရယူနုိင္ရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ၁၉၄၇ ခုနွစ္
ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ ပင္လုံညီလာခံအားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သုိ႕ရာတြင္လမ္းပန္းဆက္သြယ္မႈခက္ခဲျခင္းေဝးလံေခါင္သီျခင္းတုိ႔ေၾကာင္႔ “ဝ” အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္တုိ႔သည္ထုိညီလာခံသုိ႔မတက္ေရာက္နုိင္ပဲ အေရးဆုိမႈမ်ားမျပဳလုပ္နုိင္ခဲ့ေပ။ထုိ႔ေၾကာင့္“ဝ” ျပည္နယ္ကုိ ရွမ္းျပည္နယ္ထဲသုိ႔သြင္းျခင္းခံရျပီး၁၉၄၇ ခုနွစ္ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ
ေပၚထြန္းလာေသာ အခါမွစ၍“ဝ” ျပည္နယ္နွင့္“ဝ” တုိင္းရင္းသားတုိ႔၏အခန္း
က႑မွာလည္းတျဖည္းျဖည္း ေမွးမွိန္ခဲ့ရပါသည္။
ျပည္မနွင့္ေဝးလံေခါင္သီလွျပီးအဖက္ဖက္မွ ေခတ္ေနာက္က်က်န္ခဲ့ရေသာ “ဝ” ျပည္နယ္သည္ျမန္မာနုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ပုိင္း
ျမန္မာ့နုိင္ငံေရးေျပာင္းလဲျခင္းျဖစ္စဥ္မ်ား၌ ပါဝင္နုိင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ ဖဆပလေခတ္နွင့္ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္တြင္လည္း
အစုိးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာသက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမရွိပဲ
ေဒသဖြံ႔ျဖိဳးေရးလုပ္ငန္း၊ပညာေရး၊က်န္းမာေရးက႑မ်ားတြင္ လ်စ္လ်ဴရႈခံရျပီးမေျပာပေလာက္ေသာကုန္စည္ျဖန္႕ျဖဴးေရးလုပ္ငန္းျဖင့္သာဆက္ဆံမႈျပဳခံခဲ့ရပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးဗဟုသုတမရွိေသာ “ဝ” တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္ ရိုးသားစြာစုေပါင္းေနထိုင္စားေသာက္တတ္ျပီး
ေတာင္ယာစိုက္ပ်ိဳးျခင္းလုပ္ငန္းျဖင့္သာအသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳခဲ့ၾကသည္။၁၉၆၂ခုႏွစ္ ဦးေနဝင္း ဦးေဆာင္ေသာေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ လက္ထက္သို႕ေရာက္ေသာအခါ အစိုးရကိုဆန္႕က်င္တိုက္ခိုက္ေနေသာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ(ဗကပ) သည္ ပဲခူးရိုးမမွဆုတ္ခြာလာကာ
ျမန္မာႏိုင္ငံအေရွ႕ေျမာက္“ဝ” နယ္ေဒသသို႕ ၁၉၆၈ခုႏွစ္တြင္စတင္
ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္။ ၄င္းဗကပမ်ားသည္ထိုေဒသ၌တျဖည္းျဖည္း ေျခကုပ္ယူၾကျပီး
အခိုင္အမာျဖစ္လာေသာအခါ “ဝ” တိုင္းရင္းသား အားလံုးသည္လည္းအလိုအေလ်ာက္ ဗကပလက္ေအာက္သို႕
က်ေရာက္ကာ ဗကပ၏ အသံုးခ်ခံ လူမ်ိဳးမ်ားအျဖစ္သို႕ သြတ္သြင္းျခင္း ခံခဲ့ရသည္။စင္စစ္အားျဖင့္ ရိုးသားၾကိဳးစားေသာေတာင္ေပၚေန
“ဝ” တိုင္းရင္းသားမ်ား သည္ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဆိုရွယ္လစ္ဝါဒကို နားမလည္သကဲ့သို႕ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒဆိုသည္ကိုလည္း သေဘာမေပါက္ခဲ့ေပ။သို႕ေသာ္ ထိုဝါဒႏွစ္ခု၏ တိုက္ပြဲၾကားတြင္ သနားစရာေျမဇာပင္အျဖစ္ျဖင့္ အမွန္ပင္သက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုေၾကာင့္ မဆလျပိဳကြဲသြားခဲ့သည္။ထိုအခ်ိန္၌ပင္ “ဝ” ေဒသတြင္လည္း
ႏွစ္ေပါင္း(၂ဝ)ေက်ာ္ ဗကပ၏လွည့္စားမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ စစ္ဒဏ္အလူးအလဲခံစားေနရေသာ “ဝ” တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္
“ဝ” အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ဦးေက်ာက္ညီလိုင္း ႏွင့္ ဦးလုတ္ပန္း(ခ) ဦးေပါက္ယူခ်န္း တို႕၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္၁၉၈၉ခုႏွစ္ ဧျပီလ (၁၇)ရက္ေန႕တြင္ ဗကပအားအျပီးတိုင္တိုက္ထုတ္ တြန္းလွန္ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ထို႕ေနာက္ “ဝ” ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီ အမည္ျဖင့္“ဝ”တစ္မ်ိဳးသားလံုးအား
ျပန္လည္စုစည္းႏိုင္ခဲ့ျပီး ျမန္မာျပည္၌ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို နိဂံုးခ်ဳပ္ေစႏိုင္ခဲ့သည္။မဆလျပိဳကြဲျပီးေနာက္ အာဏာရလာေသာစစ္အစိုးရ လက္ထက္သို႕ေရာက္လာေသာအခါ ထိုအစိုးရအဖြဲ႕သည္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာတည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးကိုအေလးထားေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ပဋိပကၡေလ်ာ့နည္းေရး၊ေဒသအတြင္း
တည္ျငိမ္ဖြံ႕ျဖိဳးေရးတို႕႔အတြက္ “ဝ” ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီအား အထူးေဒသ(၂)“ဝ” ျငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲြ႕ ဟူ၍ သတ္မွတ္ေပးျပီး
ေစ့စပ္ညိွႏိႈင္းႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။အထူးအခြင့္အေရးမ်ားေပးအပ္ကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုတည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း “ဝ” အနာဂတ္အတြက္ လူမ်ိဳးမ်ား၏ ေကာင္းမြန္ေသာႏိုင္ငံေရးအေျခခံအုတ္ျမစ္မ်ိဳးကိုမူ ခ်မွတ္ႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။
၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံသစ္ေပၚလာေသာအခါ “ဝ” တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ “ဝ” ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္းဟူ၍ သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။သို႕ေသာ္ လႊတ္ေတာ္အသီးသီး၌ အဆိုပါ တိုင္းေဒသမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားပါဝင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။
ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲေရးျဖစ္စဥ္၌ ေနရာေဒသအားလံုးသည္ တန္းတူညီတူရွိ၍ ႏိုင္ငံေရးအႏွစ္သာရအရထင္သာျမင္သာရွိေရးကို
ႏွစ္ဖက္လံုးမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ အမိအရဆုပ္ကိုင္ထားသင့္ေပ သည္။သို႕မွသာဆူးေညွာင့္ခလုတ္ကင္း၍ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးေသာ
ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးေပၚထြန္းလာႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။
ယခုအခါ“ဝ” တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားသည္
“ဝ” တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာေနရာ တြင္သာမကရန္ကုန္၊မႏၱေလးစေသာ ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားႏွင့္အခ်ိဳ႕ေနရာေဒသမ်ား
တြင္ပါ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနထိုင္ေနၾကျပီျဖစ္သည္။သို႕ရာတြင္ “ဝ” တိုင္းရင္းသား တို႕၏မွတ္ပံုတင္ႏွင့္သန္းေခါင္စာရင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရာ၌ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ျပည္သူ႕အင္အားဦးစီးဌာနမွ
“ဝ” တိုင္းရင္းသားမ်ားအားကန္႕သတ္လူမ်ိဳးမ်ား အျဖစ္သတ္မွတ္ထားေသာေၾကာင့္ခက္ခဲစြာ လုပ္ေဆာင္ေနရျခင္း
အေပၚေဝခြဲမရဘဲ နားလည္ရ ခက္ေနပါသည္။ ထိုကိစၥအေၾကာင္းအရာမ်ားအားႏိုင္ငံေရးအရ အေရးဆိုေပးမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္လည္း မသိက်ိဳးကြ်ံျပဳ၍ လ်စ္လ်ဴရႈလ်က္ေနၾကသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရွိႏိုင္ငံသားဦးေရကိုတိက်စြာထုတ္ျပန္ႏိုင္ျခင္းအတြက္
၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္လံုးကြ်တ္သန္းေခါင္ စာရင္းျပဳလုပ္မည့္
စီမံကိန္းအားေရးဆြဲထားေၾကာင္းသိရွိရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္
၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိ “ဝ” တိုင္းရင္းသားဦးေရစာရင္းကိုလည္း အတိအက်သိရွိရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီ
ေျပာင္းလဲျခင္းျဖစ္စဥ္၌အထီးက်န္စြာရပ္တည္ေနရသကဲ့သို႕ခံစားမိေနေသာ “ဝ” နယ္ေဒသကိုလည္း ယခင္စစ္အစိုးရလက္ထက္၌ သတ္မွတ္ေခၚဆိုခဲ့ေသာ
“ဝ” အထူးေဒသ(၂) ဟူ၍ သံုးစြဲရန္မသင့္ေတာ့ဘဲ ဝ”ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္းေဒသအျဖစ္သတ္မွတ္ကာ“ဝ”တိုင္းရင္းသား
အားလံုး၏ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ႏွင့္အတူ တန္းတူအခြင့္အေရးမ်ားေဖာ္ေဆာင္ခံစားႏိုင္ရန္ ယခုအခ်ိန္ကာလမွစတင္၍ အစီအမံမ်ား ခ်မွတ္သင့္ျပီျဖစ္ေပသည္။“ဝ” ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္း
ေဒသသည္ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေရးၾကီးေသာ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု၌ ပါဝင္ေၾကာင္း၊ႏွစ္ဖက္ေသာေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္း
မ်ားအားလံုးက “ဝ” လူထုအေပၚတြင္သာအေျခခံ၍ လက္ခံ အသိအမွတ္ျပဳသင့္ပါသည္။“ဝ” တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လည္း မိမိတို႕ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာနယ္ေျမရွိ မိမိတို႕၏ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ “ဝ” တိုင္းရင္းသား မ်ား၏အက်ိဳးကိုသာ ေရွးရႈလုပ္ေဆာင္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ေနရာအႏွံ႔ျပန္႕ႏွံ႔ေန ေသာ
“ဝ” တိုင္းရင္းသားတို႕၏ အက်ိဳးစီးပြား ကိုလည္းထည့္သြင္း စဥ္းစား လုပ္ေဆာင္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးဘာသာစာေပႏွင့္စကားအားျမွင့္တင္ေပးျခင္းျဖင့္
“ဝ” တိုင္းရင္းသားတို႕၏ အခန္းက႑မ်ားသည္လည္း အေရးပါ၍ ျမင့္တက္လာႏိုင္မည္ျဖစ္ေပသည္။ အသိပညာ၊အတတ္ပညာတို႕ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ “ဝ” တိုင္းရင္းသား မ်ားအား ျပန္လည္စုစည္း၍ သင့္ေတာ္ေသာအခန္းက႑မ်ား၌ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ တာဝန္ယူေစျခင္းျဖင့္ လူမ်ိဳးစုအတြင္းအေတြးသစ္အျမင္သစ္မ်ား၊အခြင့္အလမ္းသစ္မ်ား
ေပၚထြန္းလာႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ လူမ်ိဳးစု၏အက်ိဳး၊ျပည္နယ္၏အက်ိဳးသယ္ပိုးထမ္းရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ထူးခြ်န္ထက္ျမက္ေသာ “ဝ” တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအားလည္း
ေမြးထုတ္ေျမေတာင္ေျမာက္လွ်က္ပခံုးေျပာင္းတာ၀န္မ်ားေပးအပ္ရန္
ယခုအခ်ိန္ကတည္းကပင္ ေရြးခ်ယ္သတ္မွတ္၍ စီမံထားသင့္ျပီျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္၊ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္မ်ား ေမြးျမဴ၍ အျခားေသာညီေနာင္တိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္လက္တြဲကာ ေခတ္မီ
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္ၾကီးအား ပံုေဖာ္ရာ၌လည္းတစ္တပ္တစ္အား ပါဝင္ဆင္ႏႊဲသင့္ေပသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဘက္မွလည္းလူမ်ိဳးေရး
ကန္႕သတ္ခြဲျခားျခင္းမ်ားမရွိဘဲ တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား၌“ဝ” တိုင္းရင္းသား၏အခန္းက႑မ်ားကိုထည့္သြင္း၍ ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ခြင့္မ်ား ျပဳသင့္ျပီျဖစ္သည္။သို႕မွသာကြ်ႏု္ပ္တို႕
တစ္မ်ိဳးသားလံုးေတာင့္တခဲ့ၾကေသာ တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရးတန္းတူ ရရွိျပီးစည္းလံုးညီညြတ္စြာဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ထားေသာ
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးျဖစ္ေပၚလာမည္မွာ
မလြဲပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ေရးသားသူ- အိုင္ဗာ့

                                                http://www.wandn.wordpress.com မွ ကုိးကာပါသည္။

 

One comment on “E-books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s